نورِ خورشید، هنگامی که خورشید آن را می‌گشاید،
به اندامی وابسته است که آن را می‌بیندWilliam Blake
پیشانی‌نگارهٔ برای دو جنس: دروازه‌های بهشت (۱۷۹۳)، زیرِ عنوان «انسان چیست»
خورشید برای هر دو نفر حاضر است. یکی چشم می‌گشاید، دیگری از چشم‌هایش محافظت می‌کند. چیزی از نور کم نشده است. این مصرعِ بلیک به هر کس شیوهٔ خودش را برای دریافتِ آنچه می‌آید می‌سپارد، بی‌آن‌که یک نگاه معیارِ نگاه دیگری شود. شب می‌گذرد. در سپیده‌دم، نور می‌رسد، هر راهی که پیموده شده باشد.
از کتابخانه: Mysticism: A Study in the Nature and Development of Spiritual Consciousness, Evelyn Underhill